Nou, dat was het dan.
Het is over.
Voorbij.
Vanochtend om kwart over 7 is mijn liefste mama overleden.
Ik heb zo'n raar weekend gehad:
Zaterdag werden we om 9 uur 's avonds gebeld dat het niet zo goed met mama ging, dus wij meteen in de auto en met enorme vaart erheen. Toen we daar aan kwamen, lag mama daar, heel zwaar ademend met een soort rochel. Het klonk zo naar.. Arne kon er niet zo goed tegen, dus die is met papa naar huis gegaan, maar ik wilde persé bij mama blijven, want ik wist gewoon zeker dat ik er later dan niet hoefde te denken van: Hè, waarom ben ik dan weggegaan? Maar goed, mama ging dus steeds moeilijker ademen. Rond 12 u 's nachts werd ik een beetje moe en ben ik bij mama op bed gaan liggen. Daar heb ik nog 3 uurtjes naast haar geslapen en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar rond 3 uur maakten ze me wakker, want mama kreeg nu heel erg moeite met ademen, dus het was beter als ik op de bank ging liggen. Daar heb ik toen tot ongeveer 10 uur liggen slapen denk ik. Daarna heeft Judith spullen opgehaald bij papa, zodat ik bij Judith even kon douchen en Arne was ook bij Juut, dus dan zag ik die ook even weer. Toen ik uit de douche kwam, belde Judith weer dat het nu echt heel slecht ging met mama en dat ze soms ook even stopte met ademen, heel naar allemaal. Ik heb er toen voor gekozen om er niet heen te gaan, maar lekker bij Sophie en Claire te blijven, want zo wilde ik mama liever niet zien. Dus daar ben ik toen een paar uurtjes gebleven, maar toen belde Juut weer: Het ging ineens weer wat beter met mama en ze was heel rustig, echt het achtste wereldwonder ofzo. Dus toen ben ik er maar weer naar toe gegaan en daar tot 8 uur 's avonds gebleven, daarna ben ik maar naar huis gegaan met Arne. Ik had een heel dubbel gevoel over die nacht en dag gehad, want ik heb heel veel gehuild, maar ook veel gelachen, want Dinie was er en dat is zo'n gek mens! Ik heb me helemaal kapot gelachen om haar, dus ik ben wel blij dat zij er was, want nou zie ik het niet als een zwarte dag uit mijn leven, maar een grijze dag met vrolijk gekleurde randjes eromheen. Nou goed, dus nou werd ik vanochtend om half 8 wakker gemaakt door papa, want ik wilde gewoon naar school, maar hij vertelde dat we eerst even naar beneden moesten komen. Daar vertelde hij dat hij net een telefoontje had gehad dat mama om kwart over 7 was overleden, maar op dat moment besefte ik het nog niet zo. Ik ben gewoon naar school gegaan en heb wel een paar keer gehuild, maar dat is normaal. Na school zijn we naar de begraafplaats gereden om een graf uit te kiezen. Ze komt op zo'n mooie plek te liggen, precies onder een boompje die we in onze oude tuin hadden en waar mama heel gek op was. Daarna zijn we naar mama's huis gereden, waar ze opgebaard ligt. Eerst schrok ik een beetje, want haar handen waren helemaal wit (ik had nog nooit een lijk gezien, vandaar), maar toen ik dichterbij kwam, zag ze er zo mooi uit, zo enorm vredig, met een glimlach op haar gezicht, alsof ze wilde zeggen van: Het is genoeg geweest zo, het komt wel goed. Ze was een beetje opgemaakt en had haar mooiste kleren aan, ze was zo prachtig. Maar toen besefte ik dat ze niet meer ademde en dat ze dat nooit meer zou gaan doen. Dat ik haar nooit meer lekker kon knuffelen en vasthouden en praten over alles en allemaal leuke dingen doen. Het is zo raar om te beseffen dat je net iemand verloren hebt van wie je onvoorwaardelijk houdt, ookal heb je nog zo vaak ruzie en ben je vaak boos.
Ik weet dat deze week heel moeilijk voor mij gaat worden, maar ik moet door. Ik ben heel erg verdrietig dat mama er niet meer is, maar met huilen alleen kom je er niet. Dat heb ik ook geleerd van mama; dat ik sterk moet zijn. Doorzetten op de momenten waarvan je denkt dat je het niet meer ziet zitten en vooral: Blijven lachen. Huilen is goed, maar lachen is beter.
Lieve mama, ik hou van je en dat zal ik altijd blijven doen. Je zit voor altijd in mijn hart en daar zul je altijd blijven. Ik zal je nooit vergeten. Je bent de liefste mama die er bestaat en ik zal altijd in mijn gedachten bij je zijn. Ik zal je missen
Heeeeeeee Dikke Enuss!
Heeeeeele dikke Anus!
Je bent nu 14 jaar, dus we moeten je uit de club stoten.
Doei oh, Aju. Oh, jammer. (Mathilde's woorden
)
Heel mooi
Jij bent:
Lief!
Cool!
Aardig!
Groot!
De liefste!
Beste!
Loser! Loser! Loser! (Maaike's woorden
)
De cake wordt echt bijna lekker!
Hij is bijna droog (??)
Niet nat meer, bdoel ik (Til)
Jajaja! Dombo! Das te merken!
Suus, nee. Nee, niet grappig..
Maaaaar! Je hebt echt een lekkere Kont/Anus/Aarsje!
Marlou, wij zullen er altijd voor je zijn,
behalve nu, jij mag die cake zelf afmaken
(Neee zegt Mathilde)
Jaaa zeggen de kabouters/kabbers
Nouja. Wa moek nog zeggen?
AANMAKEN! Ik wil eten (zegt Mip)
Nou! We
You 7 Anus!
8 U Enussssssss!
En eigenlijk mag je wel bij onze club.
Voor kleintjes, Mathil mag er ook bij..
Want die heeft een stuk van haar benen afgeknipt!
Aardig hé?
HOU OP ALSJEBLIEFT (Dat vond Mip grappig
)
Hij staat er nog.
Daaaaag allerliefste Reetvetertje!
(Een string dus voor alle mensen die minder slim zijn dan Mip!)
Doei zegt Mathilde, ze gaat ju nu helpen.
Wat een afzetter! OVERLOOOPER!
PRIK! En je bent lik en je bent ook nog eens een behaarde pik!
Jajaja! Daar sta je van te kijken he? TOCH? Niet dan? Aanmaken toch? Skijt eraan! Modder draah!
Oke! Dit is echt de meest saaie blog die je OOIT hebt gezien! Lief he van onsss?
Maaike heeft het wle geprobeerd (woow klinkt fout
)
Ze ging hets turen naar haar Hyves mail en et lukte geeneens!
Zielig Pietje!
8 U Enuussss! Afro kapsel. Wie eigenlijk?
Suus: Heeeee Myrthe! Alles okay?
Myrthe: Heeeeeeeeey Soesjeshoofd! Ja! Alles helesmales okees!
Heeee! Daar heb je Maaike, zullen we haar toevoegen aan dit gesprek?
Suus: Ja! Puik plan!
Maaike: Hallo? Wie ben ik? Ik bedoel, wie zijn jullie? Wat doe ik hier?
Myrthe: Je bent verzeild geraakt in de tijdmachine!
Maaike: OOOHNEEEEEEEEE! In welk jaar ben ik toegetakelt?
Suus: In 3027!
Maaike: Wou! Best wel cool! Toch?
Myrthe: Nee! Ik haat je! Ga toch terug naar de IJstijd! Dan heb je het vast FREEZING koud!
Maaike: Oke! Ik ga hangen! Bye Bye See you soon tomorrow in the nicest day of my life!
Suus: DOEHGG!
Myrthe: WE
YOU! (Not! Hahaha! Maar dat zei ik niet echt hoor wel een beetje
Grappig he? Ik lach echt bijna
)
Hee! Dat was een spannend avontuur he?
Mmm.. Even denken. Nee.
We gaan nu even kijken hoe het met jullie taart gestelt staat!
Dag allerliefste veertienjarige (Ghehe) van de WOOORLD!
Liefs!
Moep, Moek, Soes, Toel
Dankje Schönn!