Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Voorbij

 
Nou, dat was het dan.
Het is over.
Voorbij.
Vanochtend om kwart over 7 is mijn liefste mama overleden.
Ik heb zo'n raar weekend gehad:

Zaterdag werden we om 9 uur 's avonds gebeld dat het niet zo goed met mama ging, dus wij meteen in de auto en met enorme vaart erheen. Toen we daar aan kwamen, lag mama daar, heel zwaar ademend met een soort rochel. Het klonk zo naar.. Arne kon er niet zo goed tegen, dus die is met papa naar huis gegaan, maar ik wilde persé bij mama blijven, want ik wist gewoon zeker dat ik er later dan niet hoefde te denken van: Hè, waarom ben ik dan weggegaan? Maar goed, mama ging dus steeds moeilijker ademen. Rond 12 u 's nachts werd ik een beetje moe en ben ik bij mama op bed gaan liggen. Daar heb ik nog 3 uurtjes naast haar geslapen en daar ben ik heel dankbaar voor. Maar rond 3 uur maakten ze me wakker, want mama kreeg nu heel erg moeite met ademen, dus het was beter als ik op de bank ging liggen. Daar heb ik toen tot ongeveer 10 uur liggen slapen denk ik. Daarna heeft Judith spullen opgehaald bij papa, zodat ik bij Judith even kon douchen en Arne was ook bij Juut, dus dan zag ik die ook even weer. Toen ik uit de douche kwam, belde Judith weer dat het nu echt heel slecht ging met mama en dat ze soms ook even stopte met ademen, heel naar allemaal. Ik heb er toen voor gekozen om er niet heen te gaan, maar lekker bij Sophie en Claire te blijven, want zo wilde ik mama liever niet zien. Dus daar ben ik toen een paar uurtjes gebleven, maar toen belde Juut weer: Het ging ineens weer wat beter met mama en ze was heel rustig, echt het achtste wereldwonder ofzo. Dus toen ben ik er maar weer naar toe gegaan en daar tot 8 uur 's avonds gebleven, daarna ben ik maar naar huis gegaan met Arne. Ik had een heel dubbel gevoel over die nacht en dag gehad, want ik heb heel veel gehuild, maar ook veel gelachen, want Dinie was er en dat is zo'n gek mens! Ik heb me helemaal kapot gelachen om haar, dus ik ben wel blij dat zij er was, want nou zie ik het niet als een zwarte dag uit mijn leven, maar een grijze dag met vrolijk gekleurde randjes eromheen. Nou goed, dus nou werd ik vanochtend om half 8 wakker gemaakt door papa, want ik wilde gewoon naar school, maar hij vertelde dat we eerst even naar beneden moesten komen. Daar vertelde hij dat hij net een telefoontje had gehad dat mama om kwart over 7 was overleden, maar op dat moment besefte ik het nog niet zo. Ik ben gewoon naar school gegaan en heb wel een paar keer gehuild, maar dat is normaal. Na school zijn we naar de begraafplaats gereden om een graf uit te kiezen. Ze komt op zo'n mooie plek te liggen, precies onder een boompje die we in onze oude tuin hadden en waar mama heel gek op was. Daarna zijn we naar mama's huis gereden, waar ze opgebaard ligt. Eerst schrok ik een beetje, want haar handen waren helemaal wit (ik had nog nooit een lijk gezien, vandaar), maar toen ik dichterbij kwam, zag ze er zo mooi uit, zo enorm vredig, met een glimlach op haar gezicht, alsof ze wilde zeggen van: Het is genoeg geweest zo, het komt wel goed. Ze was een beetje opgemaakt en had haar mooiste kleren aan, ze was zo prachtig. Maar toen besefte ik dat ze niet meer ademde en dat ze dat nooit meer zou gaan doen. Dat ik haar nooit meer lekker kon knuffelen en vasthouden en praten over alles en allemaal leuke dingen doen. Het is zo raar om te beseffen dat je net iemand verloren hebt van wie je onvoorwaardelijk houdt, ookal heb je nog zo vaak ruzie en ben je vaak boos.

Ik weet dat deze week heel moeilijk voor mij gaat worden, maar ik moet door. Ik ben heel erg verdrietig dat mama er niet meer is, maar met huilen alleen kom je er niet. Dat heb ik ook geleerd van mama; dat ik sterk moet zijn. Doorzetten op de momenten waarvan je denkt dat je het niet meer ziet zitten en vooral: Blijven lachen. Huilen is goed, maar lachen is beter.


Lieve mama, ik hou van je en dat zal ik altijd blijven doen. Je zit voor altijd in mijn hart en daar zul je altijd blijven. Ik zal je nooit vergeten. Je bent de liefste mama die er bestaat en ik zal altijd in mijn gedachten bij je zijn. Ik zal je missen

 Stuur door   Dit is niet OK 

 

80 Hyvers respecteren dit

  • Jody Vd Tuin
  • Pleun
  • Rakhi
  • Ciske
  • Davyroos
  • Natalie
  • Brian
 
  • Vivian

    Vivian

    Gecondoleerd.
    En echt heel veel sterkte de komende tijd(l) .
    14 mrt 2008, 17:48
  • Kristina

    Kristina

    Hallo Marlou, Jij kent mij niet, Joanne was een nicht van mij. Je oma Marie is mijn tante. Ik wil je heel veel sterke toewensen voor de toekomst en veel fijne familie en vrienden om je heen . Je verhaal over het afscheid vond ik erg ontroerend. knap dat je dat zo kunt verwoorden en het met iedereen wilt delen. Nogmaals sterkte ook voor Arne.
    15 mrt 2008, 17:18
  • Loes Ophuis

    loes

    Lieve Marlou!(l) ,

    Heel veel sterkte, ook aan de rest van de familie ! :flowers:

    Gecondoleerd (l)
    15 mrt 2008, 22:49
  • Nina

    Nina

    gecondoleerd, en heel, heel veel sterkte (l)
    16 mrt 2008, 10:45
  • Carolien

    Carolien

    Hai,

    Wat verschrikkelijk voor je... Ik wil jullie dan ook sterkte toewensen!

    :'(
    Carolien
    16 mrt 2008, 21:34
  • Nick Schubert

    Nick

    Marlou!

    Ik vind het heel erg voor je :'( !
    Ik wens jou en je familie ook heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

    Sterkte!
    17 mrt 2008, 22:59
  • Myrthe Féline Meeuwsen

    Myrthe

    Schatje(l)


    6 jun 2008, 19:57
  • Rosalie

    Rosalie

    Marlou, ik had het nog nooit goed gelezen! maar wat heb je dit ontzettend mooi geschreven!(l)
    5 mei 2009, 16:24
  • Minke

    Minke

    Marlou, ik heb gehuild om je verhaal.
    nog steeds veel sterkte ook al is het wat langer geleden (l)
    xxxxxxxxxxxxxxx
    14 jun 2009, 14:38
  • Lili Fuhri Snethlage

    Lili

    Ik huil
    Ik heb echt bewondering voor je, als ik zie hoe goed je door zet!
    Ik hou van je lieve loutje (l) en nog steeds heel veel sterkte!
    9 okt 2009, 18:30
  • Natalie

    Natalie

    dit is echt super mooi!!
    mijn moeder is ook overleden, helaas.
    op mn hyves staan ook stukjes.
    en heb een website opgericht
    www.ripmama.hyves.nl

    (l) (l)
    -------
    respect
    19 okt 2009, 14:21
  • Davyroos

    Davyroos

    heeel erg veel stekte, ik ga er zelf om huilen.. echt super mooi dit verhaaltje..respect (l) (l)
    20 okt 2009, 21:17
  • Roel Schreutelkamp

    Roel

    Ik heb dit stuk al paar keer eerder gelezen...
    Iedere keer krijg ik weer die kriebels ervan..
    Je verwoord het echt prachtig!
    Ik wens je nu nog steeds heel veel sterkte.
    En die glimlach van je moeder vergeet ik ook nooit meer zoals toen op vakantie.
    Ik heb zelfs nog foto van dr.
    Ik zal wel is kijken of ik hem keer kan laten zien want hij is ingeplakt.
    Liefs
    8 jan 2010, 22:54
  • Pim Kamerbeek

    Pim

    24 jan 2010, 09:58
  • Pim Kamerbeek

    Pim

    24 jan 2010, 09:59
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags